Dyrektywa 89/106/EWG.
W odniesieniu do wyrobów stosowanych w budownictwie głównym dokumentem harmonizującym ten obszar jest dyrektywa Rady 89/106/ EWG z 21 grudnia 1988 r. w sprawie zbliżenia ustaw i aktów wykonawczych Państw Członkowskich dotyczących wyrobów budowlanych.
Dyrektywa 89/106/EWG ma na celu wyeliminowanie barier technicznych, utrudniających handel wyrobami budowlanymi, poprzez zharmonizowanie wymagań stawianych tym wyrobom oraz określenie zasad ich wprowadzania na wspólny rynek. Dyrektywa ta jednocześnie dokumentem o podstawowym znaczeniu
w odniesieniu do budownictwa.
Sformułowane w dyrektywie 89/106/EWG wymagania podstawowe stanowią punkt wyjścia przy powstawaniu specyfikacji technicznych (ustaleń technicznych) zharmonizowanych z tą dyrektywą. Specyfikacje techniczne to:
- normy projektowania i wykonania konstrukcji budowlanych (eurokody),
- normy na wyroby budowlane (hEN),
- normy dotyczące badań i klasyfikacji wyrobów budowlanych,
- europejskie aprobaty techniczne (EAT).
Dyrektywa ustala też
określone procedury wprowadzania wyrobów budowlanych
na wspólny rynek Unii Europejskiej. Są one oparte na następujących
zasadach:
-
Wyroby budowlane, wprowadzane na rynek Unii Europejskiej musza
posiadać
takie właściwości użytkowe, aby obiekty
budowlane, w których zostały
zastosowane (prawidłowo zaprojektowane i wykonane) mogły
spełniać
wymagania podstawowe określone w dyrektywie;
- Szczegółowe wymagania dla wyrobów budowlanych nie są określone w samej
dyrektywie, ale w zharmonizowanych specyfikacjach technicznych
tj. w zharmonizowanych z dyrektywą Normach Europejskich na wyrób
(HEN)
i europejskich aprobatach technicznych (EAT);
- Europejska aprobata techniczna (EAT) jest pozytywną ocenę techniczną
przydatności wyrobu do zamierzonego stosowania, uzależnioną od spełnienia
wymagań podstawowych przez obiekty budowlane, w których wyrób jest
stosowany. Europejskie aprobaty techniczne są udzielane przez jednostki
organizacyjne wyznaczone przez Państwa Członkowskie Unii Europejskiej
i zrzeszone w Europejskiej Organizacji ds. Aprobat Technicznych
(EOTA).
Europejska aprobata techniczna może być udzielona wyłącznie na wyroby
budowlane:
a) na które nie ustanowiono zharmonizowanej normy europejskiej,
b) co do których Komisja Europejska nie zleciła opracowania zharmonizowanej
normy europejskiej,
c) znacznie różniących się od zharmonizowanych norm europejskich;
- Zasady przejścia z wymagań podstawowych dotyczących obiektu budowlanego,
określonych w dyrektywie, na wymagane właściwości użytkowe wyrobów
budowlanych, określone w zharmonizowanych z dyrektywą specyfikacjach
technicznych, zawierają dokumenty interpretacyjne opracowane dla każdego
z wymagań podstawowych;
- Europejski Komitet Normalizacyjny (CEN) i Europejska Organizacja ds. Aprobat
Technicznych (EOTA), na podstawie zleceń Komisji Europejskiej, opracowują
odpowiednio zharmonizowane z dyrektywą normy europejskie oraz Wytyczne
do udzielania europejskich aprobat technicznych;
- Europejskich aprobat technicznych udzielają upoważnione jednostki Państw
Członkowskich, na podstawie Wytycznych EOTA lub, za zgodą Komisji
Europejskiej, na podstawie tzw. wspólnej (uzgodnionej przez wszystkie jednostki
aprobujące) wykładni procedur oceny wyrobu budowlanego;
- Na wspólny rynek europejski mogą być wprowadzane tylko wyroby zgodne
ze zharmonizowanymi z dyrektywą specyfikacjami technicznymi. Zgodność
ze specyfikacją techniczną powinna być potwierdzona oceną zgodności wyrobu
dokonaną przez producenta (z udziałem lub bez udziału strony trzeciej -
notyfikowanych jednostek certyfikujących, kontrolujących i laboratoriów)
wg określonego w specyfikacji systemu oceny zgodności i wydaniem przez niego
deklaracji zgodności;
- Producent, który dokonał oceny zgodności wyrobu wg
wymaganego dla tego
wyrobu systemu
oceny zgodności i wydał dla niego deklarację zgodności
z właściwą
zharmonizowaną specyfikacją techniczną, ma prawo oznaczenia
znakiem CE, świadczącym, że wyrób jest
zgodny z dyrektywą 89/106/EWG
i może być wprowadzony na wspólny rynek
Unii
Europejskiej.
|