STRONA GŁÓWNA
  NADZÓR BUDOWLANY
  INSPEKTORAT
  WYROBY BUDOWLANE
  - Zadania organów
  - Prawo unijne
  - Krajowy Rejestr 
  Zakwestionowanych 
  Wyrobów Budowlanych
  - Wprowadzenie wyrobów 
  budowlanych do obrotu
  - Zasady dopuszczenia 
  do obrotu i powszechnego 
  stosowania wyrobów 
  budowlanych
  - Podstawowe definicje
  POWIATOWE INSPEKTORATY
  OGŁOSZENIA, PRZETARGI
  LINKI

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 
Dyrektywa 89/106/EWG.
W odniesieniu do wyrobów stosowanych w budownictwie głównym dokumentem harmonizującym ten obszar jest dyrektywa Rady 89/106/ EWG z 21 grudnia 1988 r. w sprawie zbliżenia ustaw i aktów wykonawczych Państw Członkowskich dotyczących wyrobów budowlanych. 
Dyrektywa 89/106/EWG ma na celu wyeliminowanie barier technicznych, utrudniających handel wyrobami budowlanymi, poprzez zharmonizowanie wymagań stawianych tym wyrobom oraz określenie zasad ich wprowadzania na wspólny rynek. Dyrektywa ta jednocześnie dokumentem o podstawowym znaczeniu 
w odniesieniu do budownictwa.

Sformułowane w dyrektywie 89/106/EWG wymagania podstawowe stanowią punkt wyjścia przy powstawaniu specyfikacji technicznych (ustaleń technicznych) zharmonizowanych z tą dyrektywą. Specyfikacje techniczne to: 
 - normy projektowania i wykonania konstrukcji budowlanych (eurokody), 
 - normy na wyroby budowlane (hEN), 
 - normy dotyczące badań i klasyfikacji wyrobów budowlanych, 
 - europejskie aprobaty techniczne (EAT). 

Dyrektywa ustala też określone procedury wprowadzania wyrobów budowlanych 
na wspólny rynek Unii Europejskiej. Są one oparte na następujących zasadach:

 - Wyroby budowlane, wprowadzane na rynek Unii Europejskiej musza posiadać
   takie właściwości użytkowe, aby obiekty budowlane, w których zostały
 

   zastosowane (prawidłowo zaprojektowane i wykonane) mogły spełniać 
   wymagania
podstawowe określone w dyrektywie;
 - Szczegółowe wymagania dla wyrobów budowlanych nie są określone w samej 
   dyrektywie, ale w zharmonizowanych specyfikacjach technicznych 
   tj. w zharmonizowanych z dyrektywą Normach Europejskich na wyrób (HEN) 
   i europejskich aprobatach technicznych (EAT); 
 - Europejska aprobata techniczna (EAT) jest pozytywną ocenę techniczną 
   przydatności wyrobu do zamierzonego stosowania, uzależnioną od spełnienia 
   wymagań podstawowych przez obiekty budowlane, w których wyrób jest  
   stosowany. Europejskie aprobaty techniczne są udzielane przez jednostki  
   organizacyjne wyznaczone przez Państwa Członkowskie Unii Europejskiej 
   i zrzeszone w Europejskiej Organizacji ds. Aprobat Technicznych (EOTA). 
   Europejska aprobata techniczna może być udzielona wyłącznie na wyroby 
   budowlane: 
     a) na które nie ustanowiono zharmonizowanej normy europejskiej, 
     b) co do których Komisja Europejska nie zleciła opracowania zharmonizowanej 
         normy europejskiej, 
     c) znacznie różniących się od zharmonizowanych norm europejskich; 
 - Zasady przejścia z wymagań podstawowych dotyczących obiektu budowlanego, 
   określonych w dyrektywie, na wymagane właściwości użytkowe wyrobów 
   budowlanych, określone w zharmonizowanych z dyrektywą specyfikacjach 
   technicznych, zawierają dokumenty interpretacyjne opracowane dla każdego 
   z wymagań podstawowych; 
 - Europejski Komitet Normalizacyjny (CEN) i Europejska Organizacja ds. Aprobat 
   Technicznych (EOTA), na podstawie zleceń Komisji Europejskiej, opracowują 
   odpowiednio zharmonizowane z dyrektywą normy europejskie oraz Wytyczne 
   do udzielania europejskich aprobat technicznych; 
 - Europejskich aprobat technicznych udzielają upoważnione jednostki Państw 
   Członkowskich, na podstawie Wytycznych EOTA lub, za zgodą Komisji 
   Europejskiej, na podstawie tzw. wspólnej (uzgodnionej przez wszystkie jednostki 
   aprobujące) wykładni procedur oceny wyrobu budowlanego; 
 - Na wspólny rynek europejski mogą być wprowadzane tylko wyroby zgodne 
   ze zharmonizowanymi z dyrektywą specyfikacjami technicznymi. Zgodność 
   ze specyfikacją techniczną powinna być potwierdzona oceną zgodności wyrobu 
   dokonaną przez producenta (z udziałem lub bez udziału strony trzeciej - 
   notyfikowanych jednostek certyfikujących, kontrolujących i laboratoriów) 
   wg określonego w specyfikacji systemu oceny zgodności i wydaniem przez niego 
   deklaracji zgodności; 
 - Producent, który dokonał oceny zgodności wyrobu wg wymaganego dla tego 
   wyrobu  systemu oceny zgodności i wydał dla niego deklarację zgodności
   z właściwą zharmonizowaną specyfikacją techniczną, ma prawo oznaczenia
   znakiem CE, świadczącym, że wyrób jest zgodny z dyrektywą 89/106/EWG
   i może być wprowadzony na wspólny rynek Unii Europejskiej.